• Język: Polski Polski
  • Waluta: PLN
  • Kraj dostawy: Polska
  • zmień

Język:

Waluta:

Kraj dostawy:

Dodano produkt do koszyka

Nekros Wprowadzenie do ontologii martwego ciała

ebook

Format:

Nekros Wprowadzenie do ontologii martwego ciała

Ewa Domańska

Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN

Cena: 53.00 brutto

Cena poprzednia: 59.00 zł

Koszty dostawy:
  • przesyłka email dla e-book 0.00 zł brutto
Opis produktu
Tytuł
Nekros
Podtytuł
Wprowadzenie do ontologii martwego ciała
Autor
Ewa Domańska
Język
polski
Wydawnictwo
Wydawnictwo Naukowe PWN
ISBN
978-83-011-9462-8
Rok wydania
2017 Warszawa
Wydanie
1
Liczba stron
370
Format
mobi, epub
Spis treści
Przedmowa 13 Studia martwego ciała jako dziedzina badań 17 Biohumanistyczne podejście do martwego ciała i szczątków 22 Metody badań 24 Źródła i literatura przedmiotu 27 Zarys treści książki 28 Podziękowania 35 Wprowadzenie do ontologii martwego ciała i szczątków 45 Humiczne fundamenty świata 48 Poza dychotomię żywe/martwe 52 Partycypacyjny sposób widzenia świata: nowy animizm 53 Nekropersona 57 Sprawczość martwego ciała i szczątków 59 Ontologia martwego ciała i szczątków 63 Nekros jako grzybnia filomorficzna i jako takson 73 Nekrofuturyzm 75 Część I NEKROPOLITYKA 79 1. Homo necros: fenomen obozowego muzułmana 81 Biopolityka gatunku ludzkiego 81 Muzułman aktywny 85 Muzułman jako automat 88 Muzułman jako nie-człowiek 90 Muzułman jako Gorgona 96 Dwa modele człowieczeństwa 101 Człowieczeństwo jako wybór 103 2. Nekropolityka historyczna: repatriacja szczątków Witkacego 105 Repatriacja szczątków Witkacego 107 „Co własnego ma jeszcze – to trumna” 112 Radykalna akcja Jacka Kryszkowskiego 114 Grób Witkacego jako słup graniczny 119 Matka na marginesie 121 Prawo do bezgrobia lub nieoznaczonego miejsca pochówku 123 3. Historia, prawo i „zwrot sądowy” 127 Historia jako narzędzie polityki: zwrot forensyczny 129 Poza „tyranią tekstu” 133 Kryzys ludzkiego świadka 136 Poznanie sądowe a poznanie historyczne 139 Ku historii sądowej 144 4. Prawda forensyczna: przypadek ekshumacji w Jedwabnem 148 Prawda forensyczna jako podstawa prawdy restytucyjnej 151 Prawda forensyczna: wprowadzenie 155 „Szczątki ilu osób znajdują się w grobie?” 158 Politycy, dziennikarze i historycy 166 Ekshumacje, religia i spokój zmarłych 171 Ekshumacje jako patologia sprawiedliwości tranzytowej 173 Część II EKO-NEKRO 183 5. Ekologia dekompozycji: przestrzenie Zagłady 185 Archeologia sądowa w badaniach Holokaustu 192 Ekologia dekompozycji 195 Dehumanizacja poprzez dekompozycję 200 Tafonomia, czyli pośmiertna historia szczątków 203 6. Nekroekumena: cmentarze protestanckie a ekoreformacja 207 Ekoreformacja, czyli co obecnie wymaga reformy? 209 Ekologiczna historia ratownicza 212 Łańcuch troficzny 214 Kamienie i porosty, czyli cmentarz jako eko- i geosystem 216 Materializm ekologiczny 224 Cmentarz w Brójcach jako laboratorium 226 Propozycje na przyszłość 227 7. Biourny: grobowy kult drzew 232 Cmentarz jako źródło kontaminacji środowiska 233 Odpowiedzialność za dekompozycję własnego ciała 236 Nekrotechnologie przyspieszonego rozkładu ciała 238 Biourny, czyli „zamieńmy cmentarze w lasy” 241 8. Vestigia: szczątki ofiar bomby atomowej w Hiroszimie 252 Hiroszima: „holokaust ognia i gorąca” 253 Eksponat nr 31: „Ludzki cień wypalony w kamieniu” 255 To nie jest cień! 257 Sygnatura zagłady 259 Stan adherencji 261 Vestigia 264 9. Diamenty pamięci: węglowe formy życia 270 Początki: LifeGem Memorials 272 „Diamenty Pamięci”, czyli polska wersja LifeGem 274 Opowieść Lenayi i Dona 278 Obecność 281 Re-kreacjonizm 284 Zakończenie: „Przyszłość jest w kościach” 290 Bibliografia 297 Indeks nazwisk 336 Indeks nekropojęć 352 Indeks pojęć 355 Nota redakcyjna 366 Spis ilustracji 367
Krótkie streszczenie: Zagadnienie statusu martwego ciała/szczątków oraz postępowania z nim/i staje się obecnie coraz ważniejszym tematem dyskusji i etycznych dylematów ze względu na wykorzystywanie ciała jako rezerwuaru organów i jako materiału biologicznego (biopolityka). Duży wpływ na wzrost zainteresowania szczątkami mają także nasilające się problemy z zarządzaniem ciałami w przypadkach katastrof naturalnych, ataków terrorystycznych, masowych mordów i epidemii. Zagadnieniami tymi zajmuje się szybko rozwijająca się transdyscyplina badań określana jako „studia nad martwym ciałem” (dead body studies) i w jej właśnie ramach lokuje się Nekros. Autorka stawia tezę, że przyszłość myślenia o człowieku zależy między innymi od tego, jak przedstawiciele różnych dyscyplin poradzą sobie z przeformułowaniem rozumienia ontologicznego statusu i stosunku do martwego ciała i ludzkich szczątków. Przy czym figurę martwego ciała (w różnych jego formach: fragmenty ciał, kości, prochy, popioły) należy uznać za paradygmatyczny przypadek materialnego śladu przeszłości, który rozpatrywany w interpretacyjnych ramach humanistyki ekologicznej, witalnego materializmu i epistemologii relacyjnej stanowi wyzwanie dla przemyślenia związków między tym, co żywe i martwe, organiczne i mechaniczne, stałe i zmienne, ludzkie i nie-ludzkie.
Książkę tę przenika przeświadczenie o nekrokratycznym charakterze ludzkości i konieczności ochrony ciał i szczątków zmarłych przed nieuprawnionym wykorzystaniem oraz profanacją. Głosi ona także „nekrokratyczny fundamentalizm” wracający do idei Giambattisty Vico, który przypominał. że słowo humanitas pochodzi od humando – grzebanie i że jednym z wyznaczników bycia człowiekiem jest dokonywanie pochówku.
Informacja o autorze/ redaktorze:
Ewa Domańska, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewcza w tamtejszym Instytucie Historii, oraz visiting associate profesor w Department of Anthropology, Stanford University, USA. Zajmuje się współczesną teorią i historią historiografii oraz porównawczą teorią nauk humanistycznych. Autorka m.in. książek: Mikrohistorie (1999, 2005), Historie niekonwencjonalne (2006). Redaktorka kilkunastu prac, a wśród nich: Re-Figuring Hayden White (z Frankiem Ankersmitem i Hansem Kellnerem, 2009), French Theory w Polsce (Z Mirosławem Lobą, 2010); Teoria wiedzy o przeszłości na tle współczesnej humanistyki (2010).
Notka na IV okładkę:
Nekros, także nekros (gr. nekrós) w tradycyjnym słowa znaczeniu:
martwy człowiek, zmarły, martwe ciało, ciało martwego człowieka, zwłoki, trup; byt pozbawiony życia, nieożywiony, bez siły, nieruchomy i nieodpowiadający na bodźce.
Czy człowiek po śmierci w sensie organicznym pozostaje nadal człowiekiem czy staje się rodzajem rzeczy? Kiedy człowiek przestaje być zdolny do solidarności gatunkowej (rozpoznawania innego jako człowieka) z martwym ciałem/szczątkami? Czym człowieczeństwo żywych różni się o człowieczeństwa martwych (jeżeli Ci nadal uważani są za ludzi)? Czy ciału/szczątkom należy się szacunek ze względu na to, kim osoba była przed śmiercią, czy ze względu na samo ich istnienie jako śladu człowieka? Co szczątki rozpatrywane jako organiczne podmioty zbiorowe, mogą powiedzieć na temat wielogatunkowej tożsamości, relacyjnej podmiotowości oraz „wspólnotowości” szczątków? Jak świadomość ekologiczna wpływa na podejście do szczątków, ich zachowywania i przechowywania? Jak prezentują się obecne sposoby postępowania ze szczątkami i kwestii ich zachowania, jeżeli pytanie to stawiane jest w skali długiego trwania czasu geologicznego? Jak może ulec przeobrażeniu nasz stosunek do martwego ciała, prochów, szczątków czy kości, kiedy przestaje obowiązywać formuła: z prochu powstałeś i w proch się obrócisz, a możliwa staje się: z prochu powstałeś, w diament się obrócisz? (casus LifeGem – diamentu zrobionego z prochów).
Z tak sformułowanymi pytaniami badawczymi Ewa Domańska mierzy się w swojej najnowszej publikacji Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała.
Prezentacja wideo produktu: Nekros Wprowadzenie do ontologii martwego ciała

Pobierz fragment

Opinie, recenzje, testy:

Ten produkt nie ma jeszcze opinii

Twoja opinia

Ocena:
  • Wszystkie pola są wymagane
Zapytaj o produkt